Występuje w północno-zachodniej części Ameryki Północnej, na obszarach górskich, bogatych w opady, często na podłożu skalistym. Tam też dorasta do 70 m wysokości, tworząc koronę początkowo stożkowatą, z wiekiem bardziej kolumnową ze spłaszczonym wierzchołkiem. W Polsce jest znacznie mniej regularna ze względu na uszkodzenia, jakich doznaje przez częste, późnowiosenne przymrozki. Ogólnie jest niezbyt odporna na niskie temperatury i powinna być sadzona raczej w miejscach osłoniętych, w rejonach o łagodniejszym klimacie. Uwielbia gleby wilgotne, kwaśne, świeże i niezasolone. [foto]
Igły płaskie, ustawione gęsto, promieniście na górnej stronie gałązki, na dolnej grzebieniasto rozczesane, 2-3 cm długości, po obu stronach szarozielone lub niebieskawozielone. Szyszki stojące, bardzo duże, walcowate, od 15 do 25 cm długości, zielone przed dojrzeniem, po dojrzeniu purpurowobrązowe z charakterystycznie odgiętymi łuskami wspierającymi.

   Odmiany ogrodowe:

Abies procera 'Blaue Hexe'

- bardzo interesująca odmiana tego gatunku, tworząca karłowato rosnące, niewielkie krzewy przyjmujące szerokokulisty, zwarty i zagęszczony pokrój. Charakteryzuje się nieco krótszymi i szerszymi igłami, niebiesko wybarwionymi. Rośnie bardzo wolno, przez co nadaje się do obsadzania wszelkiego rodzaju ogrodów skalnych, jednak musimy jej zapewnić miejsca osłonięte od mroźnych wiatrów oraz specyficzny, wilgotny mikroklimat.

Abies procera 'Glauca'

- najpopularniejsza odmiana tego gatunku, zazwyczaj szczepiona, a przez to nie zawsze osiągająca regularny i kształtny pokrój. Tworzy formy drzewkowate, mniej lub bardziej stożkowate. Najbardziej dekoracyjne są jej długie, zaokrąglone, sinoniebieskie igły oraz wcześnie pojawiające się bardzo duże szyszki, początkowo zielone, po dojrzeniu purpurowobrązowe. Wzrost wolny, choć może wyrosnąć na duże drzewo. Średnioroczny przyrost w granicach 10-30 cm. Taki duży rozrzut uzależniony jest od wielu czynników. Niestety, odmiana ta jest wrażliwa na niskie temperatury i polecana tylko do nasadzeń w cieplejszych rejonach naszego kraju.

Abies procera 'Procumbens'

- silnie zagęszczona i zwarta, karłowa, w młodym wieku regularnie kulista, z czasem lekko wypiętrzająca się odmiana. Wzrost bardzo wolny, w granicach 3-5 cm rocznie; 10-letnie egzemplarze osiągają ok. 30 cm średnicy. Igły bardzo dekoracyjne, dość długie, zielonkawoniebieskie. Idealna do zestawień pokrojowych lub jako urozmaicenie każdej kompozycji, niestety wrażliwa w naszym klimacie.

Abies procera 'Sherwoodii'

- jedna ze starszych i popularniejszych odmian, tworząca gęste, zwarte, idealnie stożkowate drzewka. Charakterystyczne dla tej odmiany jest jasnozłote wybarwienie igieł na młodych przyrostach, z nastaniem pierwszych chłodów szybko zieleniejące. Wzrost raczej wolny, w granicach 15-20 cm rocznie. Z czasem może osiągnąć 5-6 m wysokości. W naszym klimacie należy jej zapewnić miejsca ciepłe, osłonięte od mroźnych i wysuszających wiatrów oraz specyficzny wilgotny mikroklimat.