Stosunkowo niewielki rodzaj, liczący sobie kilka gatunków, z których trzy omówione poniżej, bezsprzecznie zadomowiły się nie tylko w polskich ogrodach. W naturze występują tylko w Ameryce Północnej i Azji, tam też osiągają nawet 60 m wysokości (Thuja plicata). W Europie najczęściej sadzone w parkach, na cmentarzach lub wykorzystywane na szybko rosnące, formowane żywopłoty.
Selekcjonowane ogrodowe odmiany żywotników, zwanych u nas powszechnie tujami, należą do najpopularniejszych i najchętniej sadzonych. Bardzo często mylone są z cyprysikami, jednak w przeciwieństwie do nich wierzchołki mają wyprostowane i nigdy nie są niebiesko wybarwione. Posiadają dwojakiego rodzaju liście: u form młodocianych igiełkowate, u dojrzałych łuskowate, często z wyraźnymi, wypukłymi, kulistymi gruczołkami żywicznymi. Rozgniecione wydzielają intensywny, aromatyczny zapach.
 - Thuja occidentalis (Żywotnik zachodni)
- Thuja orientalis (Żywotnik wschodni)
- Thuja plicata (Żywotnik olbrzymi)
|
