|
Systematyka roślin nagozalążkowych (cz. V)
3. Szpilkowe - Coniferopsida [Pinopsida]
3.1 Sosnowate - Pinaceae
Rodzina złożona z 11 rodzajów
drzew [nielicznych krzewów], występujących na półkuli północnej, od polarnej
granicy lasów po tropiki [wyjątkowo niektóre gatunki na południe od równika].
Często, zwłaszcza w obszarze borealnym, tworzą kompleksy borów. W większości
drzewa zimozielone [z wyjątkiem rodzajów Pseudolarix]. Charakteryzują się
zdrewniałymi szyszkami, złożonymi z cienkich, trójdzielnych łusek wspierających
i dużych łusek nasiennych. Zalążki - później nasiona, zawsze po 2, tworzą się pod łuskami nasiennymi. Nasiona [prócz niektórych sosen] zawsze ze skrzydełkiem. Liścieni 2-18.
3.1.1 Jodła - Abies
Rodzaj Abies obejmuje zimozielone, duże drzewa, o stożkowatych koronach.
Większość gatunków osiąga 30-50 m wysokości, choć niektóre z nich [Abies procera (Foto1), Abies grandis(Foto2)] przekraczają
nawet 80 m. Gałęzie boczne ustawione w mniej lub bardziej regularnych okółkach
(Foto3)[zazwyczaj po 5]. Kora
większości jodeł jest w młodości gładka i cienka, w odcieniach popielatych i
szarych, z wypukłymi pęcherzykami żywicy, w późniejszym wieku, począwszy od
nasady pnia, grubieje i ciemnieje, oraz pęka. Drewno bezżywiczne. Pędy
zazwyczaj gładkie, rzadziej bruzdowane. Pęd wierzchołkowy zwykle jeden,
najsilniejszy, posiada liczniejsze [1+4] i większe pąki niż pozostałe [1+2].
Powierzchnia pędów większości gatunków jest gładka, niekiedy bruzdkowana. Pąki
zwykle kuliste, choć u wielu gatunków charakterystyczne, pomocne w
identyfikacji. Igły wieloletnie [od 5 nawet do 50 lat]. Powierzchnia błyszcząca lub matowa, pokryta nalotem.
Dolna strona, na której rozmieszczone są aparaty szparkowe, charakteryzuje się
dwoma białymi [mniej lub bardziej widocznymi] paskami. Nasada zwykle skręcona i
zakończona przylgowatą stopką, przylegającą do powierzchni pędu. Wierzchołki igieł
u większości gatunków wcięte. Układ igieł grzebieniasty, szczotkowaty lub
radialny. Kwiaty rozdzielnopłciowe, jednopienne. Szyszki sterczą zawsze pionowo
ku górze (Foto4), zwykle na gałęziach
w pobliżu wierzchołka. Pod koniec lata dojrzewają i rozsypują się,
pozostawiając na gałęziach jedynie swoje trzpienie. Nasiona opatrzone małym
trójkątnym skrzydełkiem, do którego są przyrośnięte. Wewnątrz nasion znajduje
się kropla żywicy. Liścieni 4-10. Na półkuli pólnocnej występuje około 50
gatunków. W Polsce rośnie w naturze tylko jeden gatunek - Abies alba - jodła pospolita (Foto5).
Rodzime dla Europy są ponadto - jodła grecka [Abies cephalonica], jodła bułgarska (Borysa) [Abies borisii-regii], jodła hiszpańska [Abies pinsapo], jodła kaukaska [Abies
nordmanniana] oraz we Włoszech - jodła sycylijska (kalabryjska) [Abies nebrodensis].
3.1.2 Cathaya
Tylko jeden gatunek, odkryty w 1955 roku, - Cathaya
argyrothylla, pierwotnie zaliczany do rodzaju Tsuga (Foto6). Zimozielone,
jednopienne, średniej wielkości drzewa (Foto7). Kora szara, spękana. Pędy
dzielą się na długie i krótkie. Igły zimozielone, na długopędach ułożone
spiralnie, na krótkopędach zebrane w pęczki, z wierzchu ciemnozielone, od spodu
jaśniejsze, z dwoma białymi paskami i 2 kanałami żywicznymi (Foto8). Szyszki siedzące,
początkowo sterczące, później zwisłe, pozostają na drzewie przez kilka lat.
Nasiona owalne, z krótkim, szerokim skrzydełkiem. Liścieni 3-4. Występuje w
Chinach: pd-wsch. Sichuan, pn-wsch. Guizhou, pd-zach. Henan, pn-wsch. Guangxi,
i pd-wsch. Yunnan, na wysokości 1400-1800 m.
3.1.3 Cedr - Cedrus
Wysokie drzewa [do 30-40 m], o
charakterystycznej, szerokiej koronie w starszym wieku (Foto9). Kora ciemnoszara, z czasem
spękana, łuskowata (Foto10).
Pędy zróżnicowane na krótkopędy i długopędy [podobnie jak u modrzewi]. Igły
zimozielone, sztywne i kłujące, na długopędach ułożone spiralnie, na
krótkopędach zebrane w pęczki po parędziesiąt sztuk (Foto11). Kwiaty pojawiają się jesienią,
jednopienne, męskie walcowate do 5 cm, żeńskie jajowate, czerwonawe szyszeczki.
Szyszki wyprostowane, jajowate lub cylindryczne 5-12 cm, złożone z licznych, przylegających do siebie
szerokich łusek nasiennych (Foto12).
Dojrzewają w 2-3 roku i rozpadają się po dojrzeniu na drzewach. Nasiona
nieforemne, trójkątne z szerokim skrzydełkiem. Liścieni 9-11. Znane są cztery
gatunki występujące na ograniczonym obszarze: Cedr atlaski [Cedrus atlantica] - w
pólnocno-zachodniej Afryce, cedr cypryjski [Cedrus
brevifolia] - na Cyprze, cedr libańki [Cedrus
libani] - w Turcji i Libanie, cedr himalajski [Cedrus deodara] - w Himalajach. Powszechnie uprawiane w obszarze
śródziemnomorskim, oraz w innych regionach o łagodnym klimacie. W Polsce
ponawiane są próby uprawy w niektórych okolicach na zachodzie, ale w większości
przypadków podczas surowych zim przemarzają.
3.1.4 Keteleeria
Drzewa do 25-40 m wysokie,
ogólnym pokrojem zbliżone do jodły (Foto13). Gałęzie boczne
ustawione w nieregularnych okółkach. Kora matowa, brązowawa do ciemno-szarej,
łuskowata (Foto14). Pędy
smukłe, czerwonawe, pokryte krótkimi włoskami. Pąki jajowate do kulistych. Igły
równowąskie i płaskie, zbliżone do liści jodeł, na czubku zaokrąglone lub
zaostrzone, ułożone grzebieniasto (Foto15).
Blizny liściowe okrągłe, jak u jodeł. Szyszki cylindryczne, wzniesione,
długości 10-18 cm, średnicy 3-5 cm (Foto16),
(Foto17). Dojrzewają w 1 roku i
opadają w całości. Nasiona duże - do 2 cm, z kroplą żywicy i długimi
skrzydełkami, obejmującymi nasienie łyżeczkowato, jak u świerków. Znane 3-4
gatunki, zasięgiem obejmujące Chiny, Tajwan, a także góry pn. Laosu i pd. Wietnamu. W Europie spotykane w uprawie w
obszarze śródziemnomorskim.
3.1.5 Modrzew - Larix
Drzewa o igłach sezonowych,
opadających na zimę, w młodości szybko rosnące(Foto18), (Foto19). Korony na ogół wąskie,
stożkowate, w starszym wieku cylindryczne. Kora łuszcząca się, na starych
pniach gruba i głęboko spękana (Foto20).
Pędy zróżnicowane na długie i krótkie (Foto21).
Długopędy bruzdkowane, zazwyczaj nieznacznie owłosione. Krótkopędy powstają na
2-letnich gałęziach, po kilku latach zamierają. Igły miękkie, delikatne,
trójkątne w przekroju, zaostrzone. W jesieni żółkną i opadają, Igły na
długopędach ustawione pojedyńczo, skrętoległe, oddalone od siebie, na
krótkopędach zebrane w pęczki po 15-50 sztuk. Pąki modrzewi są drobne, jajowate
lub kuliste. Kwiaty jednopienne, pojawiają się wczesną wiosną wyłącznie na
krótkopędach. Męskie żółte, kuliste, zwykle na bocznych pędach. Żeńskie -
szyszeczkowate, żółtozielone, zielone lub czerwone (Foto22).
Szyszki osadzone na krótkich szypułkach, skierowane ku górze, 20-40 mm długie,
kuliste do cylindrycznych (Foto23), (Foto24). Dojrzewają w 1 roku, ale
otwierają się zwykle dopiero zimą lub na wiosnę i po wysypaniu nasion pozostają
jeszcze kilka lat na drzewie (Foto25).
Wielkość szyszek jest jedną z ważniejszych cech diagnostycznych modrzewi. Nasiona drobne, brązowe, trójkątne w
zarysie, zrośnięte z drobnym skrzydełkiem. Liczba gatunków 10-12,
rozmieszczonych od kręgu polarnego po środkowo-wschodnie stany USA w Ameryce
Pn., Alpy w Europie i pn-wsch. Chiny, pn. Koreę i centralna Japonię w Azji. W
Polsce występuje modrzew europejski - Larix
decidua, oraz jego odmiany.
3.1.6 Nothotsuga
Rodzaj Nothotsuga
ogranicza się do jedynego gatunku - Nothotsuga
longibracteata, wydzielonego w latach 90-tych ub. wieku z rodzaju Tsuga (Foto26). Drzewa do 30 m wysokie, średnicy do 1 m,
pokryte spękaną wzdłużnie, ciemnobrązowa korą. Pędy żółtawo-brązowe do
czerwonawo-brązowych, z wiekiem brązowo-szare. Igły smukłe, ułożone
promieniście, wąskie 11- 24 x 1-2 mm, całobrzegie, z ogonkiem 1-1,5 mm. Aparaty
szparkowe występują na obu powierzchniach igieł. Kwiatostany męskie zebrane w baldachy
na bocznych pędach. Szyszki wyprostowane, początkowo czerwonawe, po dojrzeniu
ciemnobrązowe, 2-5,8 x 1,2-2,5 cm (Foto27). Pozostają na
drzewie przez kilka lat, a następnie spadają w całości lub nieraz rozsypują
się. Nasiona trójkątno-owalne, z
podłużnym, zaokrąglonym skrzydełkiem, 4-8 x 2,5-3 mm, dojrzewają w
październiku. Występuje w Chinach, na pagórkowatych i górzystych obszarach o
obfitych opadach w prowincjach: Guizhou, pd-zach. Hunan,
pn. Guangdong, pn-wsch. Guangxi i pd. Fujian. Gatunek zagrożony. Większość stanowisk
została przetrzebiona wskutek nieograniczonego wyrębu.
Zdjęcia:
Foto1 © Timothy.D.Ives
Foto2 © Br. Alred Brousseau, Saint Mary's College of California
Foto3 © Joseph Dougherty
Foto4 © Charles Webber
Foto5, 9 © Vivai Cuciti di Cuciti G.
Foto6, 26 © Flora of China Project
Foto7 © Australian Conifer Society
Foto8 © Science Press, China
Foto10 © InfoSCHUL
Foto11, 12 © Cuyamaca College
Foto13, 14, 15 © C.J.Earle
Foto16 © Shigenobu Aoki
Foto17, 27 © Michael P. Frankis
Foto18 © NN
Foto19 © RusPhoto
Foto20, 23 © Department of Botany, Iowa State University
Foto21 © Norman Hagen
Foto22 © Tallinna Botaanikaaed
Foto24, 25 © Universite Laval
Adam Łapott
|